همراه صابران

يعقوب گفت: «(هواى) نفس شما، مساله را چنين در نظرتان آراسته است! من صبر مىیكنم، صبرى زيبا (و خالى از كفران)! اميدوارم خداوند همه آنها را به من بازگرداند; چرا كه او دانا و حكيم است! (83)

و از آنها روى برگرداند و گفت: «وا اسفا بر يوسف!» و چشمان او از اندوه سفيد شد، اما خشم خود را فرو میبرد (و هرگز كفران نمیكرد)! (84)

گفتند: «به خدا تو آنقدر ياد يوسف مى كنى تا در آستانه مرگ قرار گيرى، يا هلاك گردى!» (85)

گفت: «من غم و اندوهم را تنها به خدا مى گويم (و شكايت نزد او میبرم)! و از خدا چيزهايى می دانم كه شما نمى دانيد! (86)

پسرانم! برويد، و از يوسف وبرادرش جستجو كنيد; و از رحمت خدا مايوس نشويد; كه تنها گروه كافران، از رحمت خدا مايوس میشوند!» (87)

لا تخلف میعاد...